ตั๋วกลับไทยคอนเฟริ์มแล้ว วันที่ 14 เดือนหน้านี้ การกลับไทยครั้งนี้ จุดประสงค์หลักคือไปพักสมอง และผ่อนคลายจิตใจอันขุ่นมัวของเราในขณะนี้ ก็ไปนานอยู่เหมือนกันนะ ปรกติจะไปไม่เกิน 3 เดือน แต่คราวนี้ไป 6 เดือนเลย คิดแล้วก็ใจหายเหมือนกันนะ เพราะกลับไปแล้ว และเมื่อกลับมา ที่ที่เราเคยอยู่ เราก็จะไม่ได้อยู่แล้ว คนที่เคยอยู่ด้วยกัน และคิดว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ก็จะไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว ... แต่ช่างมันเหอะ คิดไปก็ร้องไห้เปล่าๆ ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ... อีกไม่กี่อาทิตย์จะเดินทางแล้วหละ แต่เราก็ยังเก็บของไม่เสร็จเลย ยิ่งเก็บห้องยิ่งรก เฮ้อออ สงสัยจะได้เก็บทิ้งซะละมั้ง ไปเริ่มต้นใหม่ ของเก่าก็น่าจะเก็บทิ้งให้หมดซะเลย

พรุ่งนี้เว็ปจะโดนลดพื้นที่แล้ว ไมรู้ที่ทำไปจะถูกลบหมดเลยป่าว งืมๆ ไม่อยากจ่ายเงินด้วย เพราะได้ไม่คุ้มเสียแน่นอน เฮ้อออ ทำใจ ... วันนี้ว่าง แล้วก็ถูกปล่อยให้อยู่บ้านคนเดียว นอนเต็มที่ตื่นเอาเกือบเที่ยงเลยแหระ ตื่นมาก็คุยกะดาร์ลิ้งสองชั่วโมงได้ แบ็ตเค้าจะหมดก็เลยต้องวาง วันนี้คุยแต่เรื่องเครียดๆทั้งนั้นเลย แต่เราไม่คิดมากหรอก ปัญหาแค่นี้จิ๊บจ๊อย เพราะเราผ่านปัญหาใหญ่กว่านี้มาแล้ว เราคงปลงแล้วกับทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในอณาคตละมั้ง ...บวชชีเลยดีมั๊ย?????????

หลังจากวางสายก็อาบน้ำแต่งตัว ได้โอกาสเอาแบ้งใหม่ cover fx มาลองพอดี เนียนดีนะ แต่ก็ไม่เนียนเหมือนตอนที่บีเอลองให้ (ทำไงน๊อถึงจะแต่งหน้าเก่งๆ ฮื้อออ) จากนั้นก็ไปทำธุระที่ธนาคารนิดหน่อย ตอนกลับแวะร้านสดวกซื้อ จึงได้รู้ว่า หวย Super7 ที่เราชอบเล่น เค้าขายให้ลุ้นแจ็คพ็อตวันศุกร์นี้จะเป็นงวดสุดท้ายแล้ว ก็เลยซื้อมาลุ้นด้วยหนึ่งใบ! 21 ล้านเหรียญแหนะ ขอให้ถูกทีเถอะ เพี๊ยง!!!

ช่วงนี้เจอมรสุมชีวิต ชนิดที่ตัวเราเองยังคิดว่า นับจากนี้ต่อไป คงจะไม่มีอะไรทำให้เราเสียใจ เจ็บใจ เศร้าใจ ไปมากกว่านี้อีกแล้ว (ถ้าแต่งงานแล้วแฟนไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย มันก็คงไม่เจ็บไปมากกว่าเรื่องนี้แล้วแหละ) ...เรานอนร้องไห้มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตื่นตอนเช้ามาน้ำตาก็ไหลอีก ในหัวมีแต่คำถาม ทำไม ทำไม และ ทำไม เราหวังว่าสักวันนึงเราจะทำใจ และยอมรับมันได้... และจากเหตุการณ์นี้ นับจากเดือนหน้าเป็นต้นไป การณ์ดำเนินชีวิตของเราก็จะต้องเปลี่ยนไปด้วย ซึ่งเราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะดำเนินมันไปยังไง สับสนไปหมด เหมือนถูกปิดตาแล้วโดนทิ้งให้อยู่บนเรือกลางทะเลคนเดียวยังไงยังงั้น หาทางขึ้นฝั่งไม่ถูก ...อะไรที่ว่าแน่ สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่แน่ไม่นอนเลยจริงๆ

เมื่อวานเปิด USD bank account แบบงงๆ เนื่องจากนั่งดูของใน Ebay ซึ่งราคาจริงเป็น USD แต่เค้าก็มีเป็น CAD ให้ดูด้วย USD เป็นราคาคงที่ แต่ไอ้ CAD เนี่ยมันลดลงลดลงทั้งอาทิตย์เลย เราเลยคิดว่า เฮ้ยยย เดี๋ยวมันต้อง 1:1 อีกรอบแน่ๆ คราวนี้ล่ะเราจะแปลงเงิน( เกือบ )ทั้งหมดที่มีให้เป็น USD ซะ พอเห็นกำไร ค่อยแปลงกลับมาเป็น CAD เหมือนเดิม และวิธีที่ง่ายที่สุด ก็คือการเปิดบัญชีนั่นเอง เพราะทำเองได้รวดเร็วมากๆ เพียงแค่มีเน็ตเท่านั้น เมื่อเรท 1:1 มาถึง เราจะได้ไม่พลาดเหมือนคราวที่แล้วอีก! ...เมื่อวานก็เลยเปิดบัญชีเองเลย ด้วยการ log in เข้าไปทำผ่านเน็ต ทำเองก็ได้ง่ายจัง ไม่ต้องไปแบงค์ให้ยุ่งยาก อิอิ 

เฮ้ออออออ เห็นเราลั้นลาลั้นลา แบบนี้ จริงๆแล้ว มีเรื่องทุกข์ใจเรื่องใหญ่มากๆอยู่สองเรื่องล่ะ
(บอกได้แค่นี้จริงๆ)

ช่วงนี้งานยุ่งๆ วันหยุดก็ไม่ค่อยจะมี สิบสี่วันที่ผ่านมาทำงานทุกวันเลย เพิ่งได้หยุดก็วันนี้ (July 13) เลยได้โอกาสไปทำการ renew health card ก่อนที่มันจะหมดอายุ แล้วก็เลยเถิดเตลิดไปช๊อปปิ้งมอล์ล ซึ่งเค้าเซลกันกระหน่ำทั้งห้าง ไม่รู้เนื่องในโอกาศอะไรนักหนา ตัวอย่างเช่น หนังสือเล่มล่ะสิบกว่าเหรียญ ขายสี่เล่มสิบเหรียญ!! เราจึงซื้อมาสี่เล่ม จากนั้นก็ไปลูบๆคลำๆเครื่องสำอางเล่นที่ Sephora ซึ่งไม่ยอมลดราคากะเค้า ในใจเลยคิด ซื้อ หรือ ไม่ซื้อดีนะ? ส่วนมือก็หยิบแล้วก็วาง หยิบแล้วก็วาง สุดท้ายกลั้นหายใจ และถอนหายใจลึกๆ ตัดสินใจ...ไม่เอา! แล้วก็เดินหน้าเชิดออกมา ...ภูมิใจมาก ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้ งุงิงุงิ (แต่ก็ไปเสียที่อื่นอยู่ดี )

__________
สุดท้ายไปดูแหวนเพชร ซึ่งก็ on sale เหมือนกัน สรุปได้ว่า .75 carat กำลังงามสำหรับนิ้วเรา ก่อนหน้าอยากได้ setting เป็น platinum ง่ะ แต่เค้าบอกว่าถ้าเป็น platinum ก็ double the price เลย แล้วก็ต้องสั่งเอาด้วย แง๊วๆ งั้นไม่เป็นไรนะตะเองเค้าเอา white gold กะได้ (เฮ้อออ ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่า platinum มันจะแพงยังกะเพขรขนาดนี้)

ได้รับของจากสิงคโปร์วันนี้เอง ดีใจได้ของตามต้องการ แต่ก็เสียใจที่จ่ายแพงกว่าราคาที่ควรจะเป็น และเซ็งมากที่เพิ่งรู้ว่าเราจะได้กลับไทยอีกครั้ง ถ้ารู้ก่อนนี้ก็จะไม่สั่งจากสิงคโปร์ รอไปซื้อเองที่ไทยถูกกว่าตั้งเท่าตัว ฮื้ออออ สองวันมานี่มีแต่ข่าวการจากไปของไมเคิล แจ็คสัน จะว่าไปแล้วก็น่าใจหายเหมือนกันนะ

...ช่วงนี้ยุ่งๆ ไม่ค่อยมีอะไรให้บรรทึกเท่าไหร่เลย เพราะการดำเนินชีวิตช่วงนี้ซ้ำซาก จำเจ และ น่าเบื่อมาก เมื่อสองสามวันก่อนถึงกะร้องไห้ในโทรศัพท์ใส่คุณแฟนเลย ไม่รู้ซิ ใครไม่มาเป็นเราก็ไม่รู้หรอกว่าเราอัดอั้นตันใจแค่ไหนกับทุกวันนี้ แม้แต่คนใกล้ชิดอย่างแม่กับแฟน เราก็ไม่มั่นใจว่าพวกเขาจะรู้ถึงความรู้สึกแบบนี้ของเรา ที่เราอยู่ตรงนี้ทุกวันนี้ได้ มีสิ่งเดียวที่รั้งเราไว้ก็คือคิดถึงอณาคตเข้าไว้ (เราจะต้องอยู่ตรงนี้เพื่อเงิน เงิน เงิน ทนอีกปี สองปี แค่นั้น แล้วทุกอย่างจะดีเอง) ...ไม่งั้นเราคงติดปีกให้ตัวเอง ล่องลอยไปไหนต่อไหนไกลแล้ว

หายจากไดอารี่ไปซะนานเลย ช่วงที่หายไปอยากเล่าอะไรเยอะแยะ แต่พอมีเวลากลับเขียนไม่ได้ ...มันก็เป็นซะแบบนี้

เมื่อกี้เพื่องวายสายกับพ่อแม่คุณแฟน และ คุณแฟน ตื่นเต้นจนตัวสั่นเลย เพราะเป็นการคุยกันแบบไม่เห็นหน้าครั้งแรก แล้วเราเป็นคนคุยไม่เก่ง ก็เลยไม่รู้จะพูดยังไง อะไรประมาณนี้ (อาจจะฟังดูเวอร์ไป แต่ว่าสั่นจริงๆนะ ไม่ได้เวอร์) แต่ก็โชคดีตรงที่ พ่อกับแม่ของคุณแฟนเป็นคนที่เฮฮาและน่ารักมากๆ ชวนเราคุยตลอด เราก็เลยไม่เคลียดและไม่เกร็งเกินไป คุณแม่ของคุณแฟนบอกว่าอย่าทำให้ลูกชายท่านอกหักด้วย  การสนทนาในวันนี้ก็เป็นเรื่องของอณาคตทั้งใกล้และไกล รวมทั้งเรื่องปัจจุบันที่กำลังดำเนินอยู่นี้ด้วย

แปลกตรงที่ เวลาเราอยู่ต่อหน้าท่านทำไมเราไม่เกร็งเหมือนตอนคุยโทรศัพท์นะ?  ส่วนคนเป็นปลื้มมมมที่สุดก็คงหนีไม่พ้นคุณแฟน เพราะพ่อกับแม่เค้าไม่ค่อยมั่นใจในตัวลูกชายเท่าไหร่ หาว่าลูกชายขี้โม้ (ว่าจะจีบเราติด ฮา) เนื่องจากพวกท่านได้ยินแต่ลูกชายพูดเออออห่อหมกอยู่คนเดียวมาตั้งนาน วันนี้ได้ยินจากปากเราบ้างแล้ว ท่านก็คงจะมั่นใจขึ้นว่า เรารักกัน จริงๆ ลูกชายไม่ได้โม้

__________
สั่งของจากสิงคโปร์ ได้ tracking number (RR939833398SG)มาแล้ว แต่พอไป track กลับไม่เห็นมีข้อมูลอะไรเลย

เมื่อวานนี้ไปช๊อปมาได้รองเท้าผ้าใบมาคู่นึง น่ารักมาก แต่ยังหาโอกาสใส่ไม่ได้เลย แล้วก็ไปถ่ายรูปเล่นที่ร้านขายไม้ดอกไม้ประดับมาด้วย ได้ภาพดอกไม้สวยๆมาเยอะแยะเลย

วันนี้รู้สึกแย่มากๆ ที่คิดตังค์แขกเกินมาดอห์ลนึง ณ ช่วงเวลานั้นเราไม่รู้นะ เราก็นึกว่าเราคิดถูก แต่แขกดูเหมื่อนจะรู้ แต่ก็อ้ำอึ้ง ไม่ยอมบอกเรา พอเค้าออกไปแล้ว ถึงได้รู้ว่าเราคิดผิดเอง เราก็ไม่รู้ว่าทำไม ความผิดเล็กน้อยแบบนี้ถึงทำให้เรารู้สึแย่มากขนาดนั้น อาจจะเพราะสะสมเรื่องทำให้นอยด์มาจากเมื่อคืนด้วยมั้ง ก็เลยยิ่งไปกันใหญ่ สุดท้าย ดิ่มโค๊กไปสองกระป๋อง กับชีสเบอร์เกอร์อีกหนึ่งอัน เฮ้อออ นึกว่าจะหายเซ็ง กลับกลายเป็นเครียดเลยทีนี้ ไม่อ้วนก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว

รู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ว่า Stila ที่สั่ง มารออยู่ที่โปรษณีย์แล้ว เพราะเค้าส่ง tracking number (712134201641330  มาให้ทางเมล์ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว ก่อนนอนตั้งใจไว้ว่าจะตื่นแต่เช้าแล้วไปรับมาเพื่อจะเอามาใช้ในตอนเช้านั่นเลย แต่ก็ดันตื่นสายอีกตามเคย กว่าจะหาเวลาปลีกตัวไปเอามาได้ ก็ปาไปบ่ายโมงแล้ว พอถึงบ้านเกิดอาการเห่อของใหม่ ก็เลยต้องแกะมาดู

...แอบผิดหวังเล็กๆกับ Philosoply Completely Clear Skin System เพราะคิดว่าจะได้ขนาดจริง ที่ไหนได้ ได้ขนาดทดลองมา ขวดล่ะ 7 มิล 10 มิลเอง ใช้ยังไม่ทันได้เห็นผลหรอก คงหมดก่อน เฮ้อออ เซ็ง (ก็งี้แหระ ตอนซื้อไม่อ่านให้แน่ใจซะก่อน) ส่วน Stila ก็ทำให้ผิดหวังนี๊ดดดดนึงเช่นกัน เพราะตอนแกะออกมา แล้วมองดูความรู้สึกตอนนั้น มันประมานว่า "มีแค่เนี๊ยะ???" เพราะรู้สึกว่าน้อยชิ้นเกิ๊นนน เมื่อเทียบกับรูปที่เค้าให้ดูตอนที่เราสั่งซึ่งดูอลังการงานสร้างกว่าเป็นไหนๆ แถมของจริงยังมีเอายางรัดพวกที่เป็นแท่งๆไว้ด้วยกันด้วยอ่า ยังกะของตลาดนัดแหนะ

__________
เอาไว้วันหลังจะมาสาธยายให้อ่านว่าได้อะไรมาบ้าง ตามประสาคนขี้เห่อ อิอิ

อัพเดทเรื่องน้องแตงไทยเสร็จแล้วค่ะ เชิญชมได้ที่ "Cutie Pie ... แตงไทย" เขียนถึงแล้วก็อยากเจอ อยากกอด และ อยากเล่นกับน้องแตงไทยมากๆเลย ฮื้อออ สิ้นปีนี้แว่วๆมาว่า เราคงไม่ได้กลับไทยล่ะ เพราะต้องเก็บเงินเพื่อสร้างอณาคตกับโปรเจคที่รออยู่ อาจจะกลับอีกทีก็โน่นเลย ปลายปีหน้าโน้นนนน ถ้าอะไรอะไรเป็นไปตามที่คิดนะ หวังว่าน้องแตงไทยคงไม่ลืมหน้าเราซะก่อน ...คิดแล้วก็เศร้าใจจัง

พรุ่งนี้จะไปช็อปปิ้งกับม่าม๊าล่ะ หลังจากที่ไม่ได้ออกนอกอานาเขตมากกว่า 1 กิโลเมตรมาเป็นเวลา 3 สัปดาห์เต็มๆ (ทำได้ไงก็ไม่รู้เน๊อะ) ... อยู่บ้านแล้วจิตเสื่อม เอาแสตมป์ไปขายในอีเบย์ ขาดทุนเฉยเลย เพราะขายไม่ได้ แต่ว่าทางอีเบย์เค้าคิดตังค์ค่าลงของด้วยอะ เฮ้อออ ไอ้เราก็นึกว่าลงฟรี ขายได้ค่อยกินเปอร์เซ็นต์จากเราไรงี้ การ์ดโทรทางไกลที่เอาไปลงเป็นชิ้นแรกก็ขายไม่ได้ ...มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆอย่างที่เราคิดเลยนะเนี่ย ก็อย่างว่าแหระ ถ้ามันง่ายขนาดนั้นเค้าคงขายกันทั้งบ้านทั้งเมืองไปแล้ว แต่เห็นเค้าบอกว่า นับจากวันที่ 16 จะถึงนี้ เค้าจะให้ลงฟรี 5 ชิ้น ทุกๆ 30 วันด้วยล่ะ ขายได้เค้าค่อยกินเปอร์เซ็นต์ เราคิดว่าเมื่อถึงวันนั้นเราจะลองดูอีกครั้ง